Kesah Palui : Halus Ganal Sama Haraga

Kesah Palui : Halus Ganal Sama Haraga

Garbus berjualan durian dengan tawaran bahwa ukuran besar atau kecil harganya sama. Banyak pembeli berdatangan hingga Palui pun ikut datang. Palui memilih semua durian berukuran besar dan hendak membayar sesuai harga yang ditawarkan. Garbus keberatan karena ternyata maksudnya bukan semua besar dijual seharga sama, melainkan pembeli boleh menukar antara durian besar dan kecil secara berpasangan. Palui menegur Garbus agar berhati-hati dalam berkata supaya tidak disalahpahami orang. Akhirnya Garbus memperbaiki cara berjualannya dan belajar untuk lebih jelas dalam menawarkan dagangan.

*****

GARBUS mamburung sagarubak durian, lalu manjualnya di pasar parak rumahnya. Duriannya payu banar, karna satiap nang manukar sapasang-sapasang nang halus dikawanakan wan nang ganal dua bigi atawa ampat bigi, sama haja haraganya.

Isuknya kaya itu pulang diburungnya sagarubak, lalu dijualnya pulang. Malah Garbus wani tulak ka kabun-kabun bacari durian nang kawa ditukarinya di puhun.

“Durian-durian…! murah haja, dijamin kada bahulat, dijamin kada bakarabit, masak di puhun. Halus ganal sama haja haraganya,” ujar Garbus kukuriak manawarakan duriannya.

Rami urang bagarumbungan handak manukar, sampai kada katanganan garbus manjualinya. Ada nang manukar lima bigi, ada nang talu, tapi ada jua nang umpat manukar sabigi haja nang halus gasan tatamba kapuhunan.

“Nah kabujuran ada ikam Lui ai. Ini nah tulungiakan aku manjarat wan tali rumput japang,” ujar Garbus wayah malihat Palui baparak.

“Maaf Bus lah, aku ka sini handak manukar durian jua, kada hakun aku kalu ikam suruh mandangii,” ujar Palui.

“Oooo… kalu kaya itu ikam pilih saurang haja, karna aku kada kawa malayani ikam,” ujar Garbus.

“Jadi halus ganal sama hajalah haraganya Bus?” ujar Palui manakuni Garbus.

“Halus ganal sama haja haraganya, pilih haja sasuka ikam,” ujar Garbus.

“Aku umpat manukar, ini nah … duriannya satuyuk sudah kupilih,” ujar Palui.

“Barapa bigi satuyukan itu Lui?” ujar Garbus.

“Tadi sudah kuhitung dua puluh bigi,” ujar Palui.

“Kanapa maka ikam mamilih dan mangumpul duriannya nang ganal-ganalnya haja Lui? Kalu kaya itu barugian aku Lui ai,” ujar Garbus.

“Maka tadi ikam kukuriak baucap, ganal atawa halus sama haja haraganya,” ujar Palui mambulikakan bahasa Garbus. “Ini nah duitnya kubayari,” ujar Palui manjulung duitnya.

“Kada kawa Lui ai, rugi aku. Maksudku ganal atawa halus itu adalah basulang-sali, sabigi ganal dan sabigi halus sama haraganya. Jangan dipilih nang ganal sabarataan, kada payu nang halusnya,” ujar Garbus minta dikasihani.

“Makanya … bajualan itu bila manawarakan bulih haja baucap macam-macam istilah, tapi jangan sampai disalahtafsirkan urang. Karna ibarat paribahasa kalah mata kalah duit Bus ai. Untung aku ini kakawalan ikam jua,” ujar Palui sambil manjulung duit manukar dua bigi sabigi nang halus, sabigi dan ganal.

Babaya Palui bajauh, Garbus kukuriak pulang:

Durian-durian… basulang-sali, sabigi ganal dan sabigi halus sama haraganya. Jangan dipilih nang ganal samunyaan, kena kada payu nang halus,” ujar Garbus mambujuri panderannya. (ivd/mht)

Sumber: Banjarmasin Post Edisi Cetak, tanggal 1 Mei 2019

 

Garbus berjualan durian dengan tawaran bahwa ukuran besar atau kecil harganya sama. Banyak pembeli berdatangan hingga Palui pun ikut datang. Palui memilih semua durian berukuran besar dan hendak membayar sesuai…

Tinggalkan Balasan

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *