Kesah Palui: Bapurun Ditagih
- 94 kali
GARBUS bakakajutan bapindah rumah, jadi kada sawat bapapadahan lawan kakawalannya. Maka jaraknya pada kampung lumayan jauh jua, ada pang mandua puluh pal jauhnya.
“Kita sudah lawas kada batamuan makanya aku syukur banar ikam badua mailangi rumahku,” ujar Garbus. “Ikam bapindah rumah kada saling padahan jadi kami kada tahu mancari alamatnya,” ujar Palui wan Tulamak.
“Kami bapindah kadiaman ini mandadak banar karna disuruh mintuha supaya manggani-i sidin bajualan, bawarung saraba sadikit sambil dilajari sidin kaya apa bausaha supaya untung tarus jangan rugi,” ujar Garbus.
“Kalu kaya itu ikam ada harapan jadi urang sugih,” ujar Palui.
“Sakalinya bajualan itu ada ilmunya, kami diajari sidin supaya bujur-bujur ba-administrasi ada catatan kaluar masuk duit, biar sajampal pun harus dicatat. Kita kada bulih pandang bulu siapa haja bakula atawa kada harus tagas kada bulih kurang labih,” ujar Garbus bakisah.
Kada lawas bubuhannya bapapanderan kaluar bini Garbus, imbah basalaman lalu manakuni:
“Sampiyan pak Palui wan pak Tulamak nginum napa, kupi, teh atawa kupi susu, es teh ada jua?” ujarnya.
“Karna hari siang mata asa mangantuk maka aku kupi susu haja dan si Tulamak karna awaknya lamak baiknya supaya kada kapanasan maka sadia-akan haja es teh,” ujar Palui.
“Jangan kada ingat wadainya,” ujar Garbus manyuruh.
Imbah disurungi bini Garbus, bubuhannya asyik bapander bakisah ka hulu ka hilir, bahanu tatawaan lalu nginuman sampai parak maghrib, lalu Palui wan Tulamak bapadah handak bulikan.
“Uiiii…… umanya,” ujar Garbus mangiyau bininya, “Ininah sidin-sidin handak bulikan takutan kalu kakadapan,” ujarnya.
“Uma pang lakasnya handak bulikan, jaka bamalam haja karna kita lawas kada batamuan,” ujar bini Palui.
“Kaina ba-asa pulang kami bailang mungkin wan umanya,” ujar Palui manyahut.
“Hitung umanya,” ujar Garbus mambari isyarat manyuruh.
“Sabalum sampiyan bulikan dan kita papadaan kada bakalangan maka ulun hitunglah nginuman piyan tadi, kupi susu wan teh es ditambah dua buting wadai samunyaan jadi Rp1.500,” ujarnya.
Mandangar bini Garbus mahitung, Palui wan Tulamak kapapalingaan bingung, karna inya bailang lalu ditakuni nginuman napa maka disambatnyalah kupi susu wan teh es, eeeeee……. sakilinya ditagih babayar.
“Daripada supan, lakasi bayari Mak,” ujar Palui babisik.
“Maaf Lui lah, biniku tapaksa bapurun managih karna aturan parusahaan warung mintuhanya harus kaya itu, biar kula biar siapa bila nginum harus babayar,” ujar Garbus.
“Kada apa-apa Bus ai kalu cuma Rp1.500, biar sapuluh ribu kami bayar tapi……. tapi,” ujar Palui.
“Tapi napa Lui?”
“Tapi parsahabatan dan kakaluargaan kita sudah luntur, padahal dahulu kita sama-sama sudah lulus umpat panataran P-4,” ujar Palui wan Tulamak mahalunyur bulikan. emhati(repro)
GARBUS bakakajutan bapindah rumah, jadi kada sawat bapapadahan lawan kakawalannya. Maka jaraknya pada kampung lumayan jauh jua, ada pang mandua puluh pal jauhnya. “Kita sudah lawas kada batamuan makanya aku…
