Kesah Palui : Hintalu

Kesah Palui : Hintalu

Garbus, Tulamak, Tuhalus, dan Tuhirang sudah berkumpul di warung, tinggal Palui yang terlambat datang karena ketiduran usai membantu istrinya ke pasar. Garbus dengan gaya sok tahu mengaku bisa “melihat lewat kuku” bahwa Palui akan telat. Saat datang, Palui bercerita tentang istrinya yang memergoki pedagang ayam berbuat curang dengan menekan timbangan. Istrinya menegur pedagang itu hingga salah tingkah. Cerita Palui membuat teman-temannya tertawa. Garbus lalu menimpali dengan kisah ayam dan itik yang berdebat soal harga telur, membuat semua orang makin terbahak hingga meneteskan air mata karena lucu dan sindiran cerdasnya.

*****

SURI itu Garbus, Tulamak, Tuhalus wan Tuhirang sudah manikin ‘daftar hadir’ di Pus Gardu James Bond, RT 007/RW 045. Nang baluman cangul tinggal Palui, kapala suku buhannya haja lagi.

“Aku manangguh Palui ni talat datang karna taguring, kauyuhan imbah mandangani nang bini bailanja ka pasar”, ujar Garbus.

“Darimana ikam tahu, Bus ?!”, takun Tulamak.

“Kada-ai :, jar Garbus. “Aku tu sakadar mancucuba ‘ilmu-ku’ banarai. Aku malihat bayangan Palui wan nang Bini malalui ‘kuku!” ujar Garbus kada tatahu muhanya.

Kada saapa sakalinya Palui datang : “Maaf buhannya-lah, Aku taguring ..!” jar Palui sambil manyatandar sapida mutur.

“Wah.., tarnyata tangguhan Garbus tadi banaran !” ujar Tulamak. Garbusnya kurihing-kurihing di higa Tulamak.

“Tangguhan napa, Mak ?!” takun Palui kada paham.

“Kada papa, Lui-ai. Tadi Garbus gagawaian manangguh nang ikam talat datang ini, karna ikam taguring kauyuhan imbah mandangani bini ikam ka pasar,” ujar Tulamak manjalasakan.

“Haww.. Kadimapa jadi ikam bisa tahu, bus?” takun Palui.

Garbus tatawa. “Kisukan tadi kulihat ikam babuncingan sapida mutur wan umanya ampah ka pasar”, jar Garbus.

“Bujurai aku malihat ‘matan kuku’. Maksudku; kukurang labih, artinya sakadar kira-kira jua’, karna aku malihatnya sakilasan haja,” ujar Garbus baalasan.

Jadi, jar Palui, “Aku di pasar kisukan tadi asa tatawa wan asa maras ada jua, manyaksiakan biniku manumpalak urang bajual ayam.”

“Haw.. Napa maraganya, Lui ?” takun buhannya.

Inya mula-mula biniku batakun awan padagang ayam nang bakius khusus di pasar nitu, ”Ada ayam-kah pa ?” takun biniku.

Si Padagang langsung mambuka ‘wadah pandingin’(freezer), lalu mangaluarakan saikung ayam (nang kabatulan sisa saikungannya. Imbah hitu ditimbangnya, “Sakilu kurang satangah ons. Tiga puluh ribu aja, bu-ai,” ujar padagang nitu.
“Ada-kah nang taganal lagi, pa..?” takun biniku pulang.

“Uu..Ada-ai,“ Jar Si Padagang sambil mamasukakan kambali ayam nang ditimbangnya tadi ka freezer. Satalah nitu ayam diambilnya kambali, padahal ayamnya nangingitu jua. Lalu ditimbangnya pulang. Tapi kali ini sakalinya talunjuk padagang nitu manikin balakang timbangan; “Nang ini sakilu dua Ons ! Ayuja tiga puluh lima ribu aja, bu-ai,“ jarnya pina kada babakas ha muhanya badusta.

“Ayuha, pa-ai. Saya tukari kadua ikungnya!” jar binku. “Sakalinya biniku malihat banar parusis kacurangan waktu panimbangan tadi. Apa ada.., muha si padagang nitu langsung wiray kasusupanan banar, sabab ayam nang ada mimang saiikungannya.”

Malihat padagang nitu salah tingkah, biniku magin marasa di atas angin; “Kalu parlu pa-ai.., Saya tukari awan dacing-dacingnya nang pian picik wan talunjuk tadi,” jar biniku bamamai kada karuan.

Mandangar kisah Palui nitu, buhannya mandaraw tatawaan.

Masih sambil tatawa-tawa, Garbus manyurung kisah ayam jua. “Kisaku ini tantang ayam nang bahiri awan Itik,” jarnya.

Ada ayam bini bapapandiran awan Itik bini. Si Ayam bahiri wan Itik lantaran haraga hintalu itik labih larang dibanding haraga hintalu ayam. Padahal, sama pada hintalu jua. Ujar ayam gagarunum sangkal.

Jadi jar Itik; “nya hintalu unda labih gonol dibanding awan hintalu nyawa, yam-ai! Mun handak larang, gonoli jua hintalu Nyawa ..!”

“Bah..! Biar kada-ah unda ..! Daripada unda mamalar salisih haraga 500 rupiah, burit unda cagar baluas. Biar kada unda, jauhakan balaa ..!!!“ jar Ayam sambil takirik.

Buhannya tadaraw pulang tatawaan. “Sadangkan ayam haraguan unda nang bahintalu halus-halus aja gin, bilang ‘habang-hirang ’ muhanya mahajan!” ujar Tulamak sambil lucut tatawa sampai kaluar banyu mata. (Ifan, sahibul hikayat matan rawasari)

Sumber: Banjarmasin Post Edisi Cetak, tanggal 24 Oktober 2018

Garbus, Tulamak, Tuhalus, dan Tuhirang sudah berkumpul di warung, tinggal Palui yang terlambat datang karena ketiduran usai membantu istrinya ke pasar. Garbus dengan gaya sok tahu mengaku bisa “melihat lewat…

Tinggalkan Balasan

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *